Jezioro Jamno

Jezioro, zwane też Gamel lub Gemel (30,84 ha, 9,2 m głęb.), położone we wsch. części Drawieńskiego Parku Narodowego, w rynnie terenowej równoległej do doliny Płocicznej. Wpływa do niego ciek z jez. Drogiego, odpływ prowadzi kanałem do jez. Płociczno. Jest to akwen o charakterze eutroficznym. Żyzne wody są latem już od głębokości ok. 4 m pozbawione tlenu, mimo że stosunkowo niewielka głębokość umożliwia mieszanie ich przez wiatry (tzw. polimiksja). Średnia przezroczystość wody nie sięga 2 m. Bujna roślinność podwodna zdominowana jest przez rdestnice, rogatki i wywłóczniki. W faunie ryb dominuje bardzo licznie tu występująca płoć. Oprócz niej dużo jest uklei i okonia. Towarzyszą im: leszcz, lin, szczupak, różanka, węgorz i wzdręga.

Szuwary nad jez. Jamno są stosunkowo słabo rozwinięte, tylko od pd.-wsch. występuje większy płat szuwaru mannowego. Od północy nad jeziorem rozciągają się ładne olsy i łęgi, przeplatane roślinnością źródliskową. W olszynach kryje się jedno z nielicznych w regionie źródeł typu basenowego. Dostarcza ono prawie 1,5 l wody na sekundę. Jezioro wymienione w dokumentach z XVI w. jako własność kasztelana bydgoskiego, Macieja Czarnkowskiego z Czarnkowa. Już wtedy jezioro użytkowano rybacko. Grzbietem tzw. Śmiałkowych Wzgórz równolegle do zachodniego brzegu jeziora biegnie czerwony szlak turystyczny Pustelnia- Tuczno. Ze szlaku ładny widok na taflę wody.